Geschiedenis van de trouwring
De trouwring is een eeuwenoud symbool dat door de tijd heen zijn betekenis heeft uitgebreid, maar altijd is blijven staan voor liefde, trouw en verbondenheid. De cirkelvorm heeft geen begin en geen einde, net als de eeuwigdurende verbintenis die de ring symboliseert. Hieronder leest u meer over de oorsprong van de trouwring en hoe de tradities eromheen zijn ontstaan.
Waar komt de trouwring oorspronkelijk vandaan?
De oudste ringen die in verband worden gebracht met het huwelijk komen uit het oude Egypte, rond 3000 voor Christus. De Egyptenaren vlochten ringen van riet of hennep, gevonden langs de oevers van de Nijl. Voor de Egyptenaren symboliseerde de ronde vorm de zon en de eeuwigheid: een cirkel zonder begin en zonder einde, net als de verbondenheid tussen twee mensen.
Waarom draagt men een trouwring aan de ringvinger?
De Egyptenaren geloofden dat vanuit de ringvinger van de linkerhand een ader, de Vena Amoris of "ader van de liefde", rechtstreeks naar het hart liep. De Grieken en later de Romeinen namen dit gebruik over. Deze traditie is de reden dat in veel westerse landen de trouwring nog altijd aan de linkerhand wordt gedragen, al verschilt dit per land en geloof. In Nederland dragen rooms-katholieken de trouwring doorgaans aan de linkerhand, terwijl protestanten de ring rechts dragen.
Hoe namen de Romeinen de traditie over?
De Nederlandse traditie van het uitwisselen van trouwringen hebben we geërfd van de Romeinen. Zij gaven elkaar bij het trouwen een ring als officiële belofte van trouw, en als duidelijk statement dat man en vrouw aan elkaar verbonden waren. Waar de Egyptische ringen van riet waren, kozen de Romeinen voor duurzamer materiaal: vaak ijzer, voor een symbolisch "ijzersterk" huwelijk. Goud en zilver werden in die tijd zelden gebruikt en waren voorbehouden aan de welgestelden.
Welke rol speelt de trouwring in het christelijke huwelijk?
De trouwring is een belangrijk symbool bij christelijke huwelijken, al heeft de ring zelf geen religieuze betekenis; hij staat voor de belofte van eeuwige liefde tussen de partners. De katholieke kerk introduceerde de trouwring in de huwelijksceremonie in de middeleeuwen. Daarbij schoof de bruidegom de ring beurtelings aan de duim, de wijsvinger en de middelvinger, onder het uitspreken van de trouwgelofte, voordat de ring uiteindelijk om de ringvinger van de bruid werd geschoven.
Wanneer ging ook de man een trouwring dragen?
Eeuwenlang was de trouwring vooral een geschenk van de man aan zijn aanstaande vrouw: hij zocht de ring uit en gaf hem aan haar. Pas vanaf de 19e eeuw ging ook de man zelf een trouwring dragen. Tegenwoordig zoeken partners de ringen meestal samen uit, en is de trouwring een gedeeld symbool geworden in plaats van een eenzijdig geschenk.
Welke edelstenen krijgen een symbolische betekenis in trouwringen?
Tegenwoordig worden trouwringen steeds vaker aangekleed met edelstenen die een eigen symbolische waarde vertegenwoordigen. De robijn staat symbool voor het hart, de saffier voor een reflectie van de hemel, en de diamant voor onverwoestbare liefde. Aquamarijn wordt geassocieerd met een gelukkig huwelijksleven, maansteen met tevredenheid, en turkoois met wilskracht.
Bent u op zoek naar een trouwring met een eigen, persoonlijk verhaal? Bekijk onze collectie trouwringen of lees meer over trouwringen ontwerpen en de trouwringtrends van dit moment.
Over de auteur
